Omawiając Czwarte Przykazanie, należy zauważyć, że w kwestii sabatu coś się zmienia wraz z nastaniem Nowego Przymierza. Dlatego celem tego kazania jest właśnie analiza tego, co Nowy Testament naucza na temat Dnia Pańskiego.
Na początku warto zająć się trzema fragmentami, które powszechnie uważa się za problematyczne w: Gal 4,9n; Rz 14,5; Kol 2,16-17.
Gal 4,9-11: „Teraz jednak, kiedy poznaliście Boga, a raczej, kiedy zostaliście przez Boga poznani, czemuż znowu zawracacie do słabych i nędznych żywiołów, którym ponownie, jak dawniej służyć chcecie? Zachowujecie dni i miesiące, i pory roku, i lata! Boję się, że może nadaremnie mozoliłem się nad wami”. Zacznijmy jednak od Gal 3,23: „Zanim zaś przyszła wiara, byliśmy wspólnie zamknięci i trzymani pod strażą zakonu, dopóki wiara nie została objawiona. Tak więc zakon był naszym przewodnikiem do Chrystusa, abyśmy z wiary zostali usprawiedliwieni. A gdy przyszła wiara, już nie jesteśmy pod opieką przewodnika, albowiem wszyscy jesteście synami Bożymi przez wiarę w Jezusa Chrystusa. Bo wszyscy, którzy zostaliście w Chrystusie ochrzczeni, przyoblekliście się w Chrystusa, nie masz Żyda ani Greka, nie masz niewolnika ani wolnego, nie masz mężczyzny ani kobiety; albowiem wy wszyscy jedno jesteście w Jezusie Chrystusie. A jeśli jesteście Chrystusowi, tedy jesteście potomkami Abrahama, dziedzicami według obietnicy”. Zauważcie zmianę z „my” na „wy” w słowach apostoła. Kto był pod strażą Prawa? Żydzi. A kto teraz stał się potomkami Abrahama? Poganie. (more…)
