„Niech mnie ucałuje pocałunkami swych ust! Bo miłość twa przedniejsza od wina”. To słowa oblubienicy na początku Pieśni nad Pieśniami. A chór jej odpowiada: „Cieszyć się będziemy i weselić tobą, i sławić twą miłość nad wino”. Później rozbrzmiewa pieśń oblubieńca: „Jak piękna jest miłość twoja, siostro ma, oblubienico. O ileż lepsza jest miłość twoja od wina”. I dalej: „Wchodzę do mego ogrodu, siostro ma, oblubienico; zbieram mirrę mą z moim balsamem; spożywam plaster z miodem moim; piję wino moje wraz z mlekiem moim. Jedzcież, przyjaciele, pijcie, upajajcie się, najdrożsi!”. Według słów oblubienica, pępek oblubienicy jest jak czasza okrągła, w której nie brakuje wina, a jej usta to wino wyborne. Oblubienica zaś prowadzi oblubieńca do swych komnat, gdzie napoi go winem korzennym i moszczem. Pieśń nad Pieśniami nie jest jedynym miejscem, gdzie król Salomon przyrównuje miłość do wina. Podobnie w Księdze Przypowieści (Przysłów) zachęca swego syna, by znajdował radość w żonie młodości i stale upajał się jej miłością. (more…)
Wiara, nadzieja i miłość to trzy chrześcijańskie cnoty. Bez wiary nie sposób być chrześcijaninem, a bez miłości nie można być dojrzałym chrześcijaninem. Bez nich nie jesteśmy w stanie stoczyć dobrego boju wiary, nie pokonamy bram piekła.
Wiara pojawia się na początku. Jest fundamentem nadziei i miłości. Bez wiary nie ma prawdziwej nadziei i miłości. Dlatego w pewnym sensie wiara jest najważniejsza z nich trzech, gdyż wyznacza początek życia z Bogiem. Jak czytamy w Liście do Hebrajczyków 11: „Bez wiary nie można podobać się Bogu, kto bowiem przychodzi do Boga, musi wierzyć, że On istnieje i nagradza tych, którzy Go szukają”. Dlatego Jezus stawia małe dziecko jako przykład wiary i każe nam przyjąć Królestwo Boże tak, jak czynią to małe dzieci – z ufnością. Wiara jest w tym wypadku wyrazem bezsilności i zawierzenia komuś silniejszemu. Małe dziecko nie kocha swej mamy, gdyż nie wystarczającą ją zna. Małe dziecko jednak ufa mamie. Ufa, że gdy będzie płakać, mama przybiegnie i pocieszy je. Zatem zanim pojawi się nadzieja lub miłość, musi pojawić się wiara. To jest też głównym zadaniem rodziców wobec najmniejszych – nauczyć ich zaufania – do siebie, ale też do Boga. Uczą ufności Bogu, ucząc ufności sobie. A jednym z głównych sposobów na uczenie wiary jest właśnie zapewnienie dziecku poczucia bezpieczeństwa i akceptacji, to z kolei wymaga przebaczenia, by dziecko, kiedy nabroi, zostało zapewnione, że rodzice są mu niezmiennie przychylni. (more…)
