Naśladujemy tych, których podziwiamy, co jednak nie zawsze jest tożsame z prawdziwym uwielbieniem i lojalnością. Często dążymy do zniszczenia tych, których podziwiamy. Dzieje się tak wtedy, gdy tych, których podziwiamy, zaczynamy postrzegać jako przeszkodę w realizacji własnych pragnień, np. jako rywali, lub gdy idola spotka jakaś znacząca porażka. Wtedy niedawny jeszcze obiekt czci przemienia się we wroga – uwielbienie wyradza się w zawiść. Wg René Girarda zjawisko to zostało opisane w biblijnej historii Hioba (Dawna droga, którą kroczyli ludzie niegodziwi, Warszawa 1992). Hiob, który zdaniem Girarda był królem, cieszył się powszechnym szacunkiem i wdzięcznością narodu. Był uosobieniem sukcesu, a pod jego rządami mieszkańcom królestwa żyło się bezpiecznie i dostatnio. Kiedy jednak spadły na króla, a tym samym na królestwo, nieszczęścia, wtedy naród odwrócił się od niego i obwinił go za swoją niedolę. Widać to w wypowiedziach przyjaciół Hioba, którzy byli kimś w rodzaju królewskich doradców. Jeśli okazałoby się, że Hiob zgrzeszył, a więc uczynił coś, co sprowadziło na królestwo klęski żywiołowe i wojnę, wtedy usunięcie Hioba mogłoby doprowadzić do końca fali nieszczęść. Hioba zaczął być postrzegany jako przeszkoda na drodze do realizacji wspólnych pragnień narodu. Musiał więc zginąć. W swoim myśleniu doradcy Hioba, a wraz z nimi cały lud, okazali się być bardzo schematyczni – nieszczęście musiało zostać wywołane nagannym postępowaniem, a skoro cierpi cały naród, zatem wina musi spaść na jego głowę, czyli króla. (more…)
