Marcin Luter w rozprawie ”O pożytku męki Pańskiej” (Postylla domowa, Cieszyn 1883) zamieszcza cenne uwagi o tym, jak nauczać o męce Chrystusa. 

“W kazaniach o męce Pana naszego Jezusa Chrystusa trzeba nie tylko historię samą dosłownie opowiadać, ale należy napominać i uczyć lud, aby pamiętał, dlaczego Chrystus był umęczony i jak mękę Jego na swój pożytek obracać mamy. Bo żadnego pożytku nie przynosi sposób, na jaki w papiestwie miewano kazania o męce Pańskiej, gdy kaznodzieje, zwłaszcza mnisi, tylko na to się sadzili, jakby słuchaczy do łez wzruszyć. Więc w takich kazaniach pełno wyzywań na żydów i opisywań, jak Panna Maria płakała, w żałości z synem się rozstawała i inne tym podobne sceny wyprawiała. Kazania takie, jak w ogólności całe nabożeństwo w papiestwie, są tylko obłudą, bez ducha i treści, które żadnego owocu wydać ani poprawy u ludzi wywołać nie mogą. Gdy zaś kazania apostołów i proroków rozważymy, zaraz spostrzeżemy, że zupełnie inaczej męka Pańska była opowiadana. Bo oni o samej męce nie używają wielu słów, owszem mówią i krótko, i węzłowato. Natomiast nie mogą dobrać słów i wyrazów, aby objaśnić, jak na swój pożytek i pociechę człowiek męki Pańskiej użyć może”. (more…)

Podziel się